Wynold Verweij
Fuochi – Marco Bandini
De Italiaanse componist Marco Bandini nam de twee orgelwerken op Fuochi vier jaar geleden op. Orgel kent de laatste jaren een heuse revival. Er is veel nieuwe interesse in de eindeloze mogelijkheden van de stemsystemen van dit instrument. De opnamen zijn in 2020 gemaakt in de kerk van San Martino a Maiano, weggestoken in de groene heuvel om Florence, vlak bij het dorp Fiesole. De twee weelderig vloeiende stukken op de CD werden gespeeld door Luisa Santacesaria, aangevuld met elegante harmonische schakeringen uitgevoerd door basfluitiste Elisa Azzarà, en cellist Niccolò Curradi. Contrabassist Maurizio Costantini, lid van Bandini’s ensemble Blutwurst, maakt het gezelschap compleet. Het titelstuk is een solowerk, ook gespeeld door Santacesaria, luchtig en zacht, als een slow-motion van liturgische muziek.
Info: https://dinzuartefacts.bandcamp.com/album/fuochi
Shapes in Collective Space – Tallā Rouge
De altviool wordt binnen de hiërarchie van het strijkkwartet vaak in verband gebracht met braafheid, een instrument dat de grote mond van de viool en cello mist. Aria Cheregosha en Lauren Spaulding vormden misschien juist daarom het duo Tallā Rouge om een tegenwicht te bieden. Met een breed scala aan componisten is de muziek zowel rijk gevarieerd als zeer toegankelijk. Het vierdelige Navazi van de Iraanse componist Kian Ravaei is geïnspireerd op het geluid van de kemenche, een Perzische spikeviool. De titelcompositie vervlecht verschuivende stemmingen, melodieën en gebaren om reliëf te geven aan een veelheid van realiteiten. Opvallend is ook de afsluiter silhouette, mirror van Leilehula Lanzilotti , een bewerking van het gelijknamige stuk voor strijkorkest, met oplopende spanning en strakke texturen.
Within the hierarchy of the string quartet, the viola is often associated with good-naturedness, an instrument that lacks the big mouth of the violin and cello. Aria Cheregosha and Lauren Spaulding formed the duo Tallā Rouge perhaps for this very reason to counterbalance. With a wide range of composers, the music is both richly varied and highly accessible. Iranian composer Kian Ravaei’s four-movement Navazi is inspired by the sound of the kemenche, a Persian spike violin. The title composition interweaves shifting moods, melodies and gestures to give relief to a multitude of realities. Also striking is the closing silhouette, mirror by Leilehula Lanzilotti , an arrangement of the piece of the same name for string orchestra, with mounting tension and tight textures.
Info: https://tallarouge.bandcamp.com/album/shapes-in-collective-space
Vanishing Point – Maya Verlaak – Ensemble Klang
Deze nieuwe CD heeft de Vlaamse componiste Maya Verlaak speciaal gecomponeerd voor het in Ensemble Klang. Sommige stukken lijken sociale experimenten, waarbij ze de muzikanten uitnodigt om te onderhandelen over haar partituren en een beroep doet op de interne interacties van de groep om ze te laten werken. De titelcompositie is een strak stuk voor percussie en elektronica waarin Joey Marijs tikkende elektronische ritmes aanstuurt die op een computer zijn opgeslagen. De muzikant worstelt met de verschillende elementen en zorgt ervoor dat de ritmische activiteit de draad niet kwijtraakt. Het album eindigt met het ensemblewerk Conditions waarin de zes spelers verspreid zijn over de buitenste omtrek van de ruimte waarin ze optreden, en hun eigen zeshoekige “virtuele ruimte” construeren waarin de muzikanten rondlopen en zich in realtime moeten aanpassen aan de akoestiek van de ruimte.
This new CD has Flemish composer Maya Verlaak composed especially for Ensemble Klang. Some pieces seem like social experiments, where she invites the musicians to negotiate her scores and appeals to the group’s internal interactions to make them work. The title composition is a tight piece for percussion and electronics in which Joey Marijs controls ticking electronic rhythms stored on a computer. The musician wrestles with the various elements, making sure the rhythmic activity does not lose the thread. The album ends with the ensemble work Conditions in which the six players are spread around the outer perimeter of the room in which they perform, constructing their own hexagonal ‘virtual space’ in which the musicians walk around and have to adapt to the acoustics of the room in real time.
Info: https://ensembleklangartist.bandcamp.com/album/vanishing-point-maya-verlaak
The Head as form’d in the Crier’s Choir – Sarah Davachi
Of de componiste/organiste Sarah Davachi uit Los Angeles haar werk in de studio maakt of op het podium uitvoert maakt haar niets uit. Ongeacht het formaat blijft haar muziek diep meditatief, of ze nu de akoestiek en texturen van verschillende kerkorgels in Helsinki, Finland, Toulouse, Frankrijk, of Oberlin (Ohio) brengt, of compacte ensembles samenstelt. De zeven composities op dit album, geschreven tussen 2022 en 2024, vormen een conceptuele suite en een observatie van de mentale dansen die we construeren om overgangen te begrijpen. Op Possente Spirito, opgenomen in Los Angeles met trombonist Matti Barbier en altviolist Andrew McIntosh, geproduceerd met een mix van Mellotron, synthesizer en tape delay, ontstaat een rijke, meeslepende sfeer. De lijnen van mezzosopraan Lisa McGee drijven op de orgeldreun in Trio for a Ground – een betoverende luisterervaring. Op Res Sub Rosa zijn Davachi’s keyboards afwezig, maar vijf leden van het Berlijnse Harmonic Space Orchestra leggen zorgvuldig gearrangeerde lange tonen neer met trombones, basklarinetten en basfluit. Met elk nieuw werk graaft Davachi dieper, klinkt haar muziek zekerder dan ooit.
Info: https://sarahdavachi.bandcamp.com/album/the-head-as-form-d-in-the-crier-s-choir
Glass Two – Works by Glass, Schumacher
Voor Glass Two heeft de Luxemburgse vibrafonist Pascal Schumacher de Amerikaanse componist Philip Glass onder de loep genomen. Hij wordt bijgestaan door de Duits-Griekse pianiste Danae Dörken. Samen spelen ze werken uit verschillende fasen van het leven van Philip Glass, naast eigen werken van Pascal Schumacher. Zowel de vibrafoon als de piano zijn instrumenten met een veelheid aan harmonische en ritmische mogelijkheden, maar toch koos het duo voor een minimalistische stijl. Ondanks deze beperking van het muzikale materiaal spreiden de gespeelde werken een ongelooflijke rijkdom aan klankkleuren tentoon, wat de diversiteit en diepte van hun interpretaties benadrukt. De zeven composities op dit album zijn geschreven tussen 2022 en 2024. Zij vormen een conceptuele suite en een observatie van de mentale dansen die we construeren om daden van overgang te begrijpen – de manieren waarop we samenkomen en gedenken. Verschijnt op 8 november.
Info: https://www.promote-it.cc/glass-two