Jacob’s Ladder van Steve Reich heeft zijn titel niet gestolen. Jacob droomt van een ladder naar de hemel waarlangs engelen opstijgen en neerdalen, In dit korte Bijbelse stuk van vijf delen volgt de melodie de stijl van de klare lijn maar spint zich verder stapsgewijs voort. En uiteraard is Reich’s handelsmerk, de voorstuwende puls, aanwezig. De puls geeft een stoot energie aan het overigens meditatieve verhaal. Daarin spelen de vier zangers van Synergy Vocals een cruciale rol. De twee vrouwenstemmen zijn helder en nemen het initiatief, de mannen zingen nasaal en klinken vooral antiek. Jacob’s Ladder wil zich nergens opdringen. Het geheel klinkt elegant, puur en soepel, het baadt in het licht.
Traveler’s Prayer moet het doen zonder de legendarische puls. Het sluit aan bij Reich’s bestaande repertoire voor stemmen. Hier klinkt de complexe tijdloosheid van de middeleeuwse polyfonie. In tegenstelling tot de ritmiek van Jacob’s Ladder overheerst hier een zwevend patroon van geven en nemen. De vier vocale stemmen worden hier en daar onderbroken door een vibrafoon of de piano. Het is een en al beschaafde welwillendheid. Dat het stuk werd geschreven gedurende de pandemie en werd afgewerkt gedurende de lockdown is te horen. Zo klinkt het gebed van een reiziger die niet weet waar zijn bestemming is.
STEVE REICH
Jacob’s Ladder / Traveler’s Prayer
Synergy Vocals, New York Philharmonic (Jaap van Zweden – dir.), Colin Currie Group
Nonesuch 075597899122 0h31
Deze recensie verscheen in Luister # 790. Zie voor meer recensies en verhalen http://www.luister.nl