Wynold Verweij Toen Arnold Schönberg in 1909 met Drei Klavierstücke op.11 de traditie van het symbolisme ruw ontwortelde en verving door een hyper-persoonlijke versie van expressionisme stond Wenen op zijn kop. Twaalf minuten en drie epigrammen had hij nodig om te laten zien dat klassieke muziek aan ademruimte wint door af te stappen van deContinue reading “De innerlijke noodzaak van Arnold Schönberg”